W wieku 66 lat 13 września 2010 r. w Warszawie zmarł Jarosław Kukulski - kompozytor, autor m.in. przebojów: „Tyle słońca w całym mieście” i „Najtrudniejszy pierwszy krok”, które śpiewała jego żona Anna Jantar. „Muzyka Twoje imię ma” - tak o zmarłym Tacie napisała znana wokalistka Natalia Kukulska. „Jak to jest, że On odszedł, a świat się nie zatrzymał? - czytamy na jej stronie internetowej. - Walczyliśmy tak dzielnie, był silny, ambitny i tak nas kochał. Ból, wielki ból. Mój najdroższy Tata… zasnął w swoim domu na wieki. Był romantykiem w swoim życiu i w muzyce. Miał olbrzymie serce, które wystawiane było na trudne próby. Nie wszystkie udało mu się przejść. Niewyobrażalny brak!”.
Jarosław Kukulski urodził się w 1949 r. we Wrześni. Ukończył Liceum Muzyczne w Poznaniu i Wydział Instrumentalny Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu. Artystyczną drogę zaczynał od big-beatu, w 1968 r. założył grupę „Waganci”. Wokalistką zespołu była Anna Jantar - jego żona, której karierę wspierał w latach 70. ubiegłego wieku. Pisał dla niej piosenki, które zwykle stawały się przebojami. Po przerwie, spowodowanej tragiczną śmiercią Anny Jantar w katastrofie lotniczej w 1980 r., komponował m.in. dla Haliny Frąckowiak, Ireny Jarockiej, Eleni, Krzysztofa Krawczyka. W połowie lat 80. zaczął wprowadzać na scenę córkę Natalię, jeszcze jako dziecko, i komponował dla niej piosenki.
Pozostawił ogromny, ponadczasowy dorobek muzyczny. Jego dawne i nowe przeboje są chętnie słuchane i śpiewane. Można było to zauważyć m.in. w czasie tegorocznego - 47. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Większość wykonawców wybierała piosenki Jarosława Kukulskiego napisane głównie dla Anny Jantar.
Jarosław Kukulski spoczął w rodzinnym grobie na cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie.
W niedzielę 8 lutego we wszystkich kościołach archidiecezji warszawskiej odbędzie się zbiórka do puszek na pomoc Ukrainie.
W wyniku działań wojennych oraz nasilonych bombardowań infrastruktury energetycznej wielu mieszkańców Ukrainy zostało pozbawionych dostępu do energii elektrycznej i ogrzewania, co naraża ich na utratę zdrowia i życia.
Proroctwo Malachiasza powstaje po powrocie z wygnania, w epoce perskiej. Świątynia już działa, a w kulcie mnożą się zaniedbania. W poprzednim rozdziale pada pytanie: „Gdzie jest Bóg sprawiedliwości?” (Ml 2,17). Odpowiedź zaczyna się od słowa „Oto”. Biblia Tysiąclecia mówi: „wyślę anioła mego”. Hebrajskie (mal’akh) znaczy „posłaniec” i gra z imieniem proroka („Malachiasz” = „mój posłaniec”). Anioł „przygotuje drogę”, więc najpierw prostuje ścieżki serca. Nowy Testament rozpoznaje w tym posłańcu Jana Chrzciciela (Mk 1,2; Mt 11,10; Łk 7,27). Potem brzmi zdanie o przyjściu Pana do swojej świątyni. Akcent pada na „swojej”. Świątynia należy do Boga, a nie do ludzkich planów. Pan przychodzi „nagle”. To słowo niesie zaskoczenie dla tych, którzy domagają się sądu, a nie dotykają własnej winy. Pada też tytuł „Anioł Przymierza” (mal’akh habbərît). W tekście biblijnym posłaniec nie tylko ogłasza przymierze, ale wprowadza je w życie. Obrazy „ognia złotnika” i „ługów folusznika” mówią o procesie, który wypala domieszki i wybiela tkaninę. „Synowie Lewiego” to słudzy ołtarza, więc chodzi o uzdrowienie serca liturgii i etosu kapłańskiego. „Ofiara Judy i Jeruzalem” staje się miła Panu jak w dawnych dniach. Dar płynie z wierności. Cyryl Jerozolimski w Katechezie 15 czyta Ml 3,1-3 jako proroctwo o dwóch przyjściach Chrystusa: wejściu do świątyni i przyjściu oczyszczającym, które odsłania prawdę o człowieku. Liturgia tego święta słyszy w Malachiaszu pierwszy krok tej obietnicy. Pan wchodzi do swojej świątyni niesiony na rękach Matki.
„Kościół dziękuje dziś Panu i wam za waszą obecność i zachęca was, abyście tam, dokąd posyła was Opatrzność, byli zaczynem pokoju i znakiem nadziei” - powiedział Leon XIV podczas Eucharystii sprawowanej w bazylice watykańskiej z okazji obchodzonego po raz trzydziesty Światowego Dnia Życia Konsekrowanego. Zachęcił osoby konsekrowane, by poprzez ofiarę swego życia były gotowe „spalać się w miłości”.
Dzisiaj, w święto Ofiarowania Pańskiego, Ewangelia mówi nam o Jezusie, który w Świątyni zostaje rozpoznany i ogłoszony Mesjaszem przez Symeona i Annę (por. Łk 2, 22-40). Ukazuje nam ona spotkanie dwóch poruszeń miłości: Boga, który przychodzi, by zbawić człowieka, oraz człowieka, który z czujną wiarą oczekuje Jego przyjścia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
