Uroczystą Eucharystię połączoną z obrzędem święceń diakonatu odprawił Biskup Ordynariusz 8 maja w katedralnym kościele św. Mikołaja w Bielsku-Białej. Razem z nim przy ołtarzu stanęli proboszczowie rodzinnych parafii nowych diakonów oraz wychowawcy seminarium duchownego.
- Diakonat każe iść za Panem Jezusem w postawie pokornej służby wyrażającej się nie tylko w dziełach miłosierdzia, ale przenikającej i kształtującej cały sposób myślenia i działania - zwrócił się do akolitów bp Tadeusz Rakoczy. Przywołując postać św. Stanisława Biskupa wezwał kandydatów do święceń do ofiarnej i wiernej służby Bogu i Kościołowi. Zwrócił także uwagę na obowiązki wypływające z przyrzeczeń posłuszeństwa i celibatu składanych biskupowi diecezjalnemu przez przystępujących do sakramentu święceń diakonatu.
Po homilii bielsko-żywiecki Ordynariusz wyświęcił nowych diakonów przez włożenie rąk na każdego z kandydatów. Obrzęd dopełniło przekazanie księgi Ewangelii oraz stuły - znaku władzy i służby kapłańskiej. Nowi diakoni przywdziali także dalmatyki, czyli liturgiczne szaty dla nich przeznaczone.
Klerycy, którzy 8 maja otrzymali święcenia diakonatu, rozpoczęli formację w Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie w 2007 r. Przygotowania do święceń trwały 5 lat - wypełnionych modlitwą, studiami filozoficzno-teologicznymi na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II oraz różnorodnymi praktykami duszpasterskimi. Bezpośrednim przygotowaniem do przyjęcia diakonatu są tygodniowe rekolekcje. Patronem rocznika nowo wyświęconych diakonów jest szesnastowieczny karmelita i mistyk hiszpański św. Jan od Krzyża. Święcenia diakonatu włączają kleryków w szeregi duchowieństwa. Diakoni zobowiązani są do przestrzegania celibatu, posłuszeństwa i odmawiania Liturgii Godzin, która jest codzienną modlitwą Kościoła. Od września nowi diakoni będą pomagać kapłanom w szafowaniu sakramentami świętymi i w katechizacji. Po wakacjach zostaną skierowani na roczne praktyki katechetyczne do wybranych parafii.
* * *
Celibat
„Dzisiejszy świat coraz słabiej rozumie wartość celibatu, stąd tak częste głosy o jego zniesieniu. Pamiętajcie, że celibat nie neguje ludzkiej miłości, nie każe z niej rezygnować, wręcz przeciwnie: daje wolność bycia w pełni dla innych, dla wspólnoty Kościoła i pozwala trwać w służbie miłości. Żyjąc w celibacie będziecie mogli bez przeszkód oddawać się w służbie braci i sióstr, którzy będą do was przychodzić i prosić o pomoc. Niech celibat będzie dla was autentyczną i radosną formą apostolskiego świadectwa”
Posłuszeństwo
„Posłuszeństwo jest ważnym elementem życia osób powołanych. W pełnej perspektywie oznacza posłuszeństwo samemu Zbawicielowi. Posłuszeństwo jest potrzebne i konieczne w życiu Kościoła. Jest filarem jedności i miłości służebnej. Kto zatraca ducha posłuszeństwa stopniowo zatraca siebie w kapłaństwie i schodzi z jego drogi”
(bp T. Rakoczy, fragment homilii święceń diakonatu)
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
„Dieta lekkostrawna” przy kamicy żółciowej nie oznacza jedzenia wyłącznie kleików, sucharków i gotowanej marchewki. Jej celem jest ograniczenie produktów i technik kulinarnych, które mogą nasilać dolegliwości. Jednocześnie dieta powinna nadal dostarczać wszystkich potrzebnych składników odżywczych. Szczególne znaczenie mają ilość i rodzaj tłuszczu, wielkość porcji oraz regularność jedzenia.
W kamicy żółciowej złogi znajdujące się w pęcherzyku żółciowym mogą przez długi czas nie dawać objawów. U części osób pojawiają się jednak napady bólu, zwykle w prawej górnej części brzucha lub nadbrzuszu, niekiedy po obfitym albo tłustym posiłku. Dieta nie usuwa kamieni i nie zastępuje leczenia, ale u osób z dolegliwościami może pomóc ograniczyć czynniki wywołujące objawy.
Do Asyżu pielgrzymowała grupa ok. 20 osób z parafii pw. św. Wojciecha w Czerwieńsku na czele z proboszczem ks. Dariuszem Orłowskim
W miniony weekend w Asyżu odbyły się główne obchody 800-lecia śmierci Św. Franciszka. Uczestniczyli w nich również nasi diecezjanie - grupa ok. 20 pielgrzymów z parafii pw. św. Wojciecha w Czerwieńsku na czele z proboszczem ks. Dariuszem Orłowskim.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
