Reklama

Nowe Kurowo: Kolonie letnie

Wakacyjne pląsy

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Od 1 do 10 sierpnia trzydziestoosobowa grupa dzieci z Zielonej Góry z parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego uczestniczyła w koloniach zorganizowanych przez siostry ze Zgromadzenia Jezusa Miłosiernego w Nowym Kurowie. Wypoczynek przebiegał pod hasłem: „Wakacje z Bogiem”. Każdy dzień miał więc zarezerwowany czas na wspólną modlitwę i krótką katechezę, w której przygotowaniu uczestniczyły dzieci: mali aktorzy ćwiczyli scenki związane z tematem dnia. Codziennie była też sprawowana Msza św., o oprawę której dbały poszczególne grupy wraz z czuwającą nad nimi siostrą. Powstały cztery grupy: Aniołki, Białe Mewy Jezusa, Promyczki Śpiewające dla Pana i Debeściaki. Codziennie wymieniały się one obowiązkami, ucząc się wzajemnie współpracy i z każdym dniem szło im coraz lepiej. Porządek, zachowanie i pracę w grupach oceniały dzieci i przyznawały punkty odnotowywane w kolonijnym dzienniku. Każdy dzień przynosił nowe atrakcje i niespodzianki. Dzieci zwiedziły Sanktuarium Matki Bożej Rokitniańskiej, pluskały się na gościmskim kąpielisku, wyruszały na podchody i smażyły kiełbaski na ognisku. W przedostatni dzień, na zakończenie kolonii, Nowe Kurowo rozbrzmiewało festiwalową piosenką, za którą jury przyznawało dzieciakom pluszową przytulankę. Sesja zdjęciowa i błyski lamp aparatów dawały znać, że nadchodzi czas rozstania. Jeszcze zbieranie podpisów, wdzięczna piosenka i... radośnie pomachaliśmy sobie na pożegnanie. Niech w sercu pozostanie modlitwa dziękczynienia Jezusowi za spędzony czas: Jezu ufam Tobie!

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jezus jest w oczywisty sposób bardzo wymagający

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

pixabay.com

Rozważania do Ewangelii Mt 5, 20-26.

Piątek, 27 lutego. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo: uzdrowienie Leona było wynikiem interwencji ks. Vianneya

[ TEMATY ]

świadectwo

św. Jan Maria Vianney

Bliżej Życia z wiarą

xTZ

Wizerunek św. Jana Vianneya autorstwa Marka Gajewskiego w sanktuarium św. Jana Vianneya w Czeladzi

Wizerunek św. Jana Vianneya autorstwa Marka Gajewskiego w sanktuarium św. Jana Vianneya w Czeladzi

Pół Francji ciągnęło do maleńkiego Ars, by prosić tamtejszego proboszcza o spowiedź, modlitwę i... cuda.

Świętego Jana Marii Vianneya nie trzeba nikomu przedstawiać. Proboszcz z Ars może nie należał do wielkich intelektualistów, jak św. Tomasz z Akwinu czy św. Teresa Benedykta od Krzyża (Edyta Stein), za to wzbudzał podziw skromnością, pokorą i gorliwością w modlitwie, co przełożyło się na ogromny rozgłos, jaki zdobył. Cechował się jeszcze czymś, co zauważali ludzie żyjący w jego otoczeniu – Bóg pozwolił mu nawracać grzeszników. Dzięki niemu nawet zatwardziali ateiści klękali przed Bożym majestatem, co uczyniło Vianneya jednym z najbliższych współpracowników Boga w tym dziele. W ostatnim roku swojego życia wyspowiadał aż 80 tys. penitentów! Ciągnęły więc do niego, niczym metalowe opiłki do magnesu, zastępy różnych niedowiarków, ateuszy i ateistów. Ale nie tylko, bo również wielu chorych szukało u Vianneya ratunku, gdyż po Francji rozeszła się wieść o cudach, które dzięki niemu działy się w Ars.
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo z Jasnej Góry: "Zostałam uzdrowiona. Te kule chcę zostawić Matce Bożej". Później do kul doszła jeszcze biała laska

2026-02-27 21:12

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Matka Boża Częstochowska

świadectwo

Karol Porwich/Niedziela

Zawieszone na ścianach wota. Laski niewidomych, kule niepełnosprawnych i ortopedyczne podpórki. Każde z wotów to albo znak prośby, albo dowód wdzięczności wobec Maryi za okazaną pomoc

Zawieszone na ścianach wota. Laski niewidomych, kule niepełnosprawnych i ortopedyczne podpórki. Każde z wotów to albo znak prośby, albo dowód wdzięczności wobec Maryi za okazaną pomoc

Tamtego momentu, kiedy matka ułożyła ją na torach i przywiązała do szyn, nie pamięta. Za mała była. I dobrze, że nie pamięta. Matka już nie żyje, o zmarłych źle się nie mówi, a ją przecież dróżnik znalazł. Co za szczęście, że akurat po tych torach szedł! Takie rzeczy zdarzają się tylko na filmach, czyż nie? No więc miała już swój happy end. Wychowali ją dziadkowie.

WIĘCEJ ŚWIADECTW W KSIĄŻCE: ksiegarnia.niedziela.pl. DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję