Trudno czuć sympatię do bohatera książki profesorów i jednocześnie pracowników IPN Łatki i Pleskota, trudno nawet zrozumieć jego motywację. Praca zawierająca w dużej części materiały źródłowe prezentuje postać początkowo duchownego diecezji łódzkiej, wykładowcy i profesora KUL oraz PAN, współpracownika bezpieki ps. Ostrożny, wreszcie kościelnego apostaty i marksistowskiego religioznawcy. Jego przypadek, jak zastrzegają autorzy, pokazuje, dokąd zaprowadziły kapłana brak wierności zasadom moralnym oraz działalność w środowisku tzw. księży patriotów otwarcie kolaborujących z komunistyczną władzą. Zmiany w życiu Kellera wynikały nie tyle z ewolucji poglądów – zastrzegają autorzy – ile ze słabości obyczajowych połączonych z wieloletnią współpracą z komunistycznym aparatem bezpieczeństwa.