Rozpoczyna się XX wiek, gdy ks. Jakub Alberione zauważa potrzebę przeciwstawienia się zgubnym skutkom złego wykorzystania środków społecznego przekazu. Jego misję kontynuują duchowi spadkobiercy
W tegorocznym Orędziu na Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu papież Franciszek napisał o internecie: „Podczas gdy rządy poszukują sposobów regulacji prawnych, aby zachować oryginalną wizję sieci wolnej, otwartej i bezpiecznej, wszyscy mamy możliwość i odpowiedzialność, aby wspierać jej użytek pozytywny”. Każde narzędzie, także to oferowane nam przez zaawansowane technologie informatyczne, może zostać wykorzystane w różnych celach, dobrych lub złych.
Złemu przeciwstawić dobre
Błogosławiony ks. Jakub Alberione (1884 – 1971), założyciel Rodziny Świętego Pawła, ponad sto lat temu snuł refleksje na temat wyzwań, które stoją przed Kościołem rozpoczynającego się wtedy XX wieku. Wsłuchiwał się w głos papieża i świeckich działaczy katolickich i zauważył ogromną potrzebę przeciwstawienia się zgubnym skutkom złego wykorzystania środków społecznego przekazu. W jaki sposób? Dominującym wówczas środkiem przekazu było słowo drukowane. Ksiądz Alberione postanowił więc złemu drukowi przeciwstawić dobry druk. Z czasem w dzieło ewangelizacji włączył także inne środki: kino, radio i telewizję. Chciał wykorzystać nowe możliwości komunikacji i przekazu myśli do obrony wiary katolickiej i głoszenia Ewangelii, do promowania prawdziwego rozwoju człowieka i społeczeństw, do budowania królestwa Bożego na ziemi.
Zadanie to kontynuują duchowi synowie i córki błogosławionego, który dobrze rozumiał konieczność połączenia sił wobec tak ważnych wyzwań. Stąd idea powołania do istnienia wspólnot zakonnych, które w zjednoczeniu poświęcą się ewangelizacji, wykorzystując w tym celu różnorodne środki komunikacji międzyludzkiej. Tak powstała Rodzina Świętego Pawła. Tworzy ją pięć zgromadzeń zakonnych (pauliści, paulistki, uczennice Boskiego Mistrza, pasterzanki i apostolinki) oraz instytuty życia konsekrowanego dla kobiet, mężczyzn, małżonków, kapłanów diecezjalnych i wspólnota świeckich współpracowników.
Budować więzi
Najpierw komunia, aby działać w obszarze komunikacji. Także w orędziu papież Franciszek przypomina, że celem komunikacji, również za pomocą nowoczesnych środków, jest budowanie relacji: „Obecny kontekst wzywa nas wszystkich do inwestowania w relacje, aby potwierdzić również w sieci i poprzez sieć interpersonalny charakter naszego człowieczeństwa”.
Uwarunkowania historyczne sprawiły, że dzisiaj pauliści w Polsce najbardziej znani są z wydawnictwa Edycja Świętego Pawła. Jest to środek, za którego pośrednictwem kontynuują oni charyzmatyczną misję przekazaną im przez założyciela: czynić komunikację obszarem budowania więzi ludzi z Bogiem i ludzi między sobą i w ten sposób przeciwstawić się wszystkiemu, co te relacje niszczy. W ewangelizacji chodzi przecież właśnie o ten wymiar osobistej więzi, bo jak pisze papież Franciszek, „wiara jest w istocie relacją, spotkaniem”.
Prowadzić do spotkania
Z tego ducha zrodziła się również internetowa inicjatywa „Cztery tygodnie – cztery wezwania Jezusa – cztery spotkania” (więcej na: edycja.com.pl oraz „Cztery spotkania” na kanale YouTube paulusorgpl). To zaproszenie kierowane do wszystkich, aby budować duchową wspólnotę osób adorujących Najświętszy Sakrament. Równocześnie jest to zachęta do zainwestowania swojego czasu w pogłębianie osobistej więzi z Jezusem, który chce przenikać swoim światłem i łaską całe nasze życie, aby je uzdrawiać, napełniać nadzieją, czynić duchowo płodnym. Tym czterem spotkaniom towarzyszą cztery przesłania wypowiedziane przez Boskiego Mistrza do bł. Jakuba: „Nie bójcie się. Ja jestem z wami. Stąd chcę oświecać. Nawracajcie się nieustannie”.
Taka jest też od początku istota apostolskiej działalności Towarzystwa Świętego Pawła: nie tyle wydawać i sprzedawać, ile raczej prowadzić do Spotkania, od którego zależy wieczny los każdego człowieka.
Kiedy prowadziłem prace związane z digitalizacją przedwojennej „Niedzieli” i gromadziłem materiały źródłowe do skanowania, przez przypadek natrafiłem na gazetę wydawaną po polsku w Stanach Zjednoczonych Ameryki - w Detroit
Pod koniec XIX wieku w Detroit w Stanach Zjednoczonych była wydawana gazeta pod tytułem „Niedziela”. Ten fakt bardzo mnie zaintrygował i po ukończeniu prac przenoszenia naszej częstochowskiej „Niedzieli” z lat 1926-39 i jej wszystkich dodatków do współczesnej wersji elektronicznej zająłem się tym tematem. Najpierw skontaktowałem się z Polskim Seminarium w Orchard Lake w USA, dokąd zostało ono przeniesione z Detroit, i tam uzyskałem informację, że „Niedziela” dla Polonii amerykańskiej była wydawana przez ks. Józefa J. Dąbrowskiego przy Polskim Seminarium w Detroit w latach 1891 - 1907. Pomimo pewnych podobieństw tematycznych i wydawniczych (np. w Detroit wydawano kalendarz podobny do naszego Kalendarza Jasnogórskiego), nie udało mi się jednak odszukać jakichkolwiek związków ze sobą obydwu „Niedziel”. Przyznam, że byłem tym trochę rozczarowany, ale nie zdziwiony, gdyż w tamtych czasach nie „rezerwowało się” tylko dla siebie tytułów gazet, dlatego często się one powtarzały. Postanowiłem iść dalej tym tropem i przeanalizować możliwie największą ilość obecnie dostępnych informacji o przedwojennej polskojęzycznej prasie, i znaleźć więcej „sióstr” naszego pisma. Oprócz „Niedzieli” wydawanej w Częstochowie i w Detroit znalazłem jeszcze tygodnik powieściowo-naukowy wydawany w Toledo w USA od 1913 r.; tygodnik dla ludu wydawany we Lwowie w latach 1884 - 1904; tygodnik społeczno-polityczno-literacki wydawany w Warszawie od 1906 r.; tygodnik ilustrowany wydawany we Lwowie w 1939 r. oraz najstarszą „Niedzielę” - tygodnik dla rodzin chrześcijańskich wydawany w Poznaniu w latach 1874-87. Zatem historia tytułu „Niedziela” ma co najmniej 138 lat, ale i tak wszystkie drogi prowadzą do Częstochowy, gdyż w pierwszych 2 numerach tej najstarszej, poznańskiej „Niedzieli” jest tekst poświęcony Kacprowi Karlińskiemu, obrońcy zamku w Olsztynie k. Częstochowy.
Oprócz samodzielnych tytułów znalazłem jeszcze 18 dodatków do przeróżnych pism przedwojennych zatytułowanych „Niedziela”, wydawanych w języku polskim (podaję lata wydawania, w których pismo na pewno się ukazywało):
1. Do tygodnika „Katolik”, wydawanego w Katowicach w latach 1936-39;
2. Do „Gryfa Kościerskiego”, wydawanego w Kościerzynie od 1932 r.;
3. Do tygodników „Głos Robotnika” i „Obrona Ludu”, wydawanych w Toruniu w latach 1927-38;
4. Do „Słowa Chełmżyńskiego”, wydawanego w Chełmży w latach 1933-34;
5. Do „Frontu Ludu”, wydawanego w Poznaniu w 1933 r.;
6. Do „Głosu Wąbrzeskiego”, wydawanego w Wąbrzeźnie w latach 1924-37;
7. Do „Głosu Chełmińskiego”, wydawanego w Chełmnie od 1933 r.;
8. Do „Głosu Ludu”, wydawanego w Czersku w 1934 r.;
9. Do „Dziennika Starogardzkiego”, wydawanego w Starogardzie Gdańskim w latach 1924-31;
10. Do „Dziennika Skarszewskiego”, wydawanego w Skarszewach od 1924 r.;
11. Do „Głosu Chełmżyńskiego”, wydawanego w Chełmży w latach 1933-34;
12. Do „Dziennika Chicagowskiego”, wydawanego w Chicago w USA od 1923 r.;
13. Do „Gazety Katolickiej”, wydawanej w Chorzowie od 1908 r.;
14. Do „Dziennika Berlińskiego”, wydawanego w Berlinie od 1932 r.;
15. Do gazet: „Nowiny”, „Nowiny Codzienne”, „Dziennik Raciborski”, „Głos Pogranicza i Kaszub”, „Katolik”, wydawanych w Opolu w latach 1932-39;
16. Do czasopisma „Nowiny”, wydawanego w Warszawie w 1938 r.;
17. Do „Górnoślązaka”, wydawanego w Katowicach od 1901 r.;
18. Do „Gońca Śląskiego” i „Katolika Polskiego”, wydawanych w Katowicach w latach 1927-33.
Na zakończenie wrócę jeszcze do naszego tygodnika, który wydawany jest od 86 lat. W pierwszym okresie, od 1926 r. do wybuchu II wojny światowej w 1939 r., ukazało się dokładnie 700 numerów pisma. „Niedziela”, reaktywowana po wojnie w kwietniu 1945 r., została ponownie zamknięta przez władze PRL w 1953 r., w którym ukazało się zaledwie 11 numerów pisma, a przez cały okres powojenny ukazało się ich 411. Po raz kolejny „Niedziela” wróciła w 1981 r. i od tego czasu łącznie z obecnym 38/2012 numerem pisma ukazało się ich 1620. Jest to zatem 2731. numer „Niedzieli” od początku jej ukazywania się na rynku. Zatem, jak Pan Bóg pozwoli, pod koniec 2017 r. powinien ukazać się jubileuszowy - 3000. numer „Niedzieli”.
Na platformie Facebook na profilu, Gietrzwałd - Sanktuarium Matki Bożej Gietrzwałdzkiej – Kanonicy Regularni, pojawiło się oświadczenie dotyczące figury Matki Bożej w kaplicy objawień. Poniżej przedstawiamy jego treść.
W związku z pojawiającymi się w przestrzeni medialnej nieprawdziwymi informacjami, insynuacjami oraz próbami podżegania do działań opartych na kłamstwie, czujemy się zobowiązani po raz kolejny przedstawić fakty dotyczące figury Matki Bożej w kaplicy objawień.
Autor rozważań ks. Maciej Jaszczołt to kapłan archidiecezji warszawskiej, biblista, wikariusz archikatedry św Jana Chrzciciela w Warszawie, doświadczony przewodnik po Ziemi Świętej. Prowadzi spotkania biblijne, rekolekcje, wykłady.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
