Film „Atak paniki” może stać się kinowym przebojem tej zimy pod różnymi warunkami. Przy czym dwa – dobra promocja i mylący trailer – już zostały spełnione. Reklamy filmu są naprawdę widoczne, a trailer sugeruje, że pójdziemy na komedię. A to jest to, co niektóre tygrysy lubią najbardziej. Tymczasem „Atak...” jest dramatem obyczajowym, nakręconym w prześmiewczej, zabarwionej czarnym humorem formie. Gdyby nie mylące zapowiedzi, niektórzy z nas pewnie ominęliby kino szerokim łukiem. Film mówi o sprawach jak najbardziej poważnych, jest zjadliwym portretem klasy średniej. Bohaterowie filmu są ofiarami transformacji, nie nadążają za marzeniami. Nowy, wspaniały świat konsumpcji, wyścigu szczurów wyposaża ich w kompleksy, z którymi sobie nie radzą. Film ma wielu równorzędnych bohaterów, uwikłanych w sprawy, nad którymi tracą kontrolę. Ich historie zazębiają się w sposób, który nie pozwoli nam długo o tym filmie – wyreżyserowanym przez debiutującego w długim metrażu Pawła Maślonę – zapomnieć.