„Zamach stanu”, „Śmierć demokracji”, „Upadek wolnej Polski”, „Konstytucja zawieszona”, „Trybunał Konstytucyjny sparaliżowany” – tytuły biją po oczach. Dyktatura w Polsce się rozpanoszyła, a może i faszyzm – pod sztandarem „małych ludzi”, krzyczących dla niepoznaki, że są „prawi i sprawiedliwi”. Tylko patrzeć, jak ich służby zaczną o świcie do drzwi się dobijać, internować, aresztować, konfiskować...
Nagle obudziły się „śpiące autorytety”, które jeszcze w czerwcu 2015 r., gdy demolowano zasady wyboru sędziów do Trybunału Konstytucyjnego, zachowywały się jak ślepe konie na „Wielkiej Pardubickiej” – nie widziały przeszkód. „Syte misie” – nowoczesne i inne – żalą się teraz w zagranicznych mediach, wypłakują krokodyle łzy na europejskich areopagach politpoprawności, a naród wzywają do wyjścia na ulice. Rękami obywateli chciałyby zdestabilizować sytuację, by zrealizować to, co od dawna mają dobrze za-KOD-owane: „Władzy, raz zdobytej, nie oddamy nigdy!”.
Tylko ten naród jakiś taki nierozumny i niewdzięczny. Nie docenia dorobku 25 lat wolności. Zachłysnął się pięcioma stówkami na dziecko. Ale najgorsze jest to, że nowej władzy dał przyzwolenie na bolesną dla dotychczasowych elit operację – „odcięcie od koryta”.
Kinowa „Lalka” Macieja Kawalskiego ma rozmach, piękne kostiumy i znakomitych aktorów. Zabrakło w niej jednak sceny, w której Prus zawarł być może swoje najważniejsze przesłanie: śmierci Ignacego Rzeckiego – ostatniego romantyka – i trzech łacińskich słów odnalezionych w jego kieszeni.
Podziel się cytatem
W końcowym, powieściowym wątku „Lalki” Prusa doktor Szuman wypowiada do Ignacego Rzeckiego, wciąż czekającego na powrót Napoleona i Wokulskiego, znamienne słowa: „Romantycy muszą wyginąć, to darmo: dzisiejszy świat nie dla nich….Powszechna jawność sprawia to, że już nie wierzymy ani w anielskość kobiet, ani w możliwość ideałów. Kto tego nie rozumie, musi zginąć albo dobrowolnie sam ustąpić…”. Rzecki zostaje potem sam. Wkrótce umiera. W jego pokoju - z okrągłym stołem z czarnym kałamarzem, ćwierćwiekową pajęczyną i ćwierćwiekową firanką - gromadzą się dawni znajomi. Na koniec zostają tylko Szuman i Ochocki. „Przypatrz mu się pan - mówi doktor Szuman - ostatni to romantyk! Jak oni się wynoszą… Jak oni się wynoszą….”. Ochocki pochyla się, by ująć „zimną już rękę Rzeckiego”, gdy nagle w bocznej kieszeni zmarłego dostrzega list Węgiełka z nakreśloną strofą Horacego: Non omnis moriar (Nie wszystek umrę).
Są chwile, kiedy modlimy się i nic się nie zmienia. Bóg wydaje się milczeć, a odpowiedzi wciąż nie ma. Zmartwychwstanie przypomina jednak, że cisza nie musi oznaczać końca – Bóg może działać także wtedy, gdy jeszcze tego nie widzimy.
W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
