Święta Cecylia to święta bardzo kochana szczególnie w Rzymie. W katakumbach św. Kaliksta patrzymy na kopię niezwykle sugestywnej, marmurowej rzeźby Świętej - oryginał autorstwa Stefano Maderno znajduje się w bazylice św. Cecylii na Zatybrzu. Jest ona patronką śpiewu i muzyki kościelnej. Jakże biedne byłyby nasze kościoły parafialne, zakonne, gdyby się w nich nie śpiewało. Śpiew dodaje piękna, angażuje zgromadzonych i ożywia każde spotkanie. Muzyka i śpiew to osobliwy język, którym można wyrazić to, co niekiedy niewyrażalne za pomocą słów - miłość, radość, ale i przejmujący smutek, dotkliwy ból. To zatem bardzo ważne elementy kontaktów międzyludzkich, ponadnarodowe, zrozumiałe w każdym niemal języku. Dlatego ludzie tak chętnie z nich korzystają. Korzystają też media, gdzie ogromną część audycji poświęca się muzyce i piosence, korzystamy z nich w naszym życiu, np. podczas spotkań rodzinnych, a nawet chętnie nucąc sobie pod nosem. Muzyka sprawia, że ludzie stają się sobie bliscy, przyjaźni.

Warto więc zwrócić uwagę na muzykę i śpiew w naszych kościołach. Kłopoty materialne, z jakimi borykamy się wszyscy, sprawiają, że nie w każdej parafii istnieją jakieś większe chóry kościelne, ale powinniśmy do tego dążyć by były. Ubogacają one bardzo liturgię, ale przynoszą też wiele dobrego ich członkom w postaci pięknych przyjaźni, wspólnoty zainteresowań itd. Jeżeli więc znajdzie się organista, chętny nauczyciel śpiewu czy muzyk amator - warto, by w takim celu gromadził ludzi, bo na tym też polega budowanie pięknej społeczności.

W naszych kronikach muzycznych były pieśni rewolucyjne, komunistyczne wmuszane polskiemu społeczeństwu, które były pełne nienawiści, uczące tego młodych. Tak czynili ludzie źli, którzy wykorzystywali tę najbardziej naturalną dziedzinę ludzkiego życia, jaką jest sztuka, do niecnego celu. Trzeba wszak pamiętać, że śpiew nie ma w sobie nic z niszczenia, jest po to, żeby ludzie byli razem i żeby było im ze sobą dobrze.

Śpiewem chwalimy także Pana Boga, zbliżamy się do Niego nie tylko jako jednostki, ale we wspólnocie. Jest nawet powiedzenie: Kto śpiewa, dwa razy się modli. I rzeczywiście, śpiew Panu Bogu wyraża w sposób wyjątkowy naszą miłość do Niego, nasze zawierzenie. Dlatego starajmy się jak najwięcej śpiewać w naszych kościołach, dbajmy o śpiew i o tych, którzy go animują. Nasi organiści na ogół nie są ludźmi majętnymi, można powiedzieć, że często pracują dla idei. Ale też muszą żyć, utrzymać rodzinę, zadbać o instrumenty, o nowe utwory. Musimy to wszystko mieć na uwadze.

Gdy czcimy św. Cecylię, pomyślmy o muzyce i śpiewie w naszych wspólnotach parafialnych, bo przymnażają one chwały Bogu i bardzo wiele dają ludziom. Mam tu na myśli nie tylko muzykę organową, ale i angażujące zwłaszcza młodych schole gitarowe, które uświetniają Msze św., dają oprawę artystyczną chrztom, ślubom, pogrzebom i innym uroczystościom liturgicznym. To bardzo ważna dziedzina pracy duszpasterskiej kapłana.